HansLiveEntertainment
Muzikale autobiografie
Van 1970 tot Heden
Riha Andante
Periode 1970 – 1974
In 1970 kreeg ik voor mijn verjaardag een orgel van mijn vader. Met veel enthousiasme begon ik aan mijn allereerste orgelles; een moment vol gezonde spanning en nieuwsgierigheid.
Een jaar later, in 1971, deelde ik mijn passie voor het eerst met een groot publiek tijdens een talentenjacht van de Twentse Courant. Vol zelfvertrouwen stapte ik het podium op en speelde met volle overgave de nummers ‘In the mood’ en ‘Donau Wellen’. Het werd een bijzonder moment dat zowel mijn vader als het publiek diep raakte.
Hoewel ik als 11-jarige net tweede werd, overheerste de trots en dankbaarheid. Deze ervaring gaf me de energie om door te zetten en mijn muzikaliteit verder te ontwikkelen. Het liet me al vroeg zien dat succes niet alleen draait om winnen, maar vooral om passie en plezier in wat je doet.
De herinneringen aan dat eerste orgel en die spannende talentenjacht neem ik voor altijd mee. Ze markeren het absolute begin van mijn muzikale reis, een reis waar ik vandaag de dag met ontzettend veel warmte op terugkijk.
De Zonnestraal
Periode 1974 – 1981
Van kinds af aan wist ik al dat talentenjachten niet echt mijn ding waren. Mijn hart verlangde naar iets groters: ik wilde deel uitmaken van een band die op bruiloften optrad. Het podium trok me aan als een magneet en ik keek altijd gefascineerd naar de bands die stonden te spelen. Wanneer ik de kans kreeg om zelf even achter het orgel te kruipen, speelde ik vol overgave en zonder enige aarzeling.
De Zonnestraal
Uiteindelijk besloot ik mijn dromen na te jagen. Samen met mijn vader, een vriend en een vriendin vormden we onze eerste band: ‘De Zonnestraal’. We deelden niet alleen onze passie voor muziek, maar wilden er vooral ook anderen geluk mee brengen. Daarom traden we belangeloos op voor ouderen en mensen met een verstandelijke beperking.
In het begin vervoerden we het zware Riha-orgel nog in de kofferbak van mijn vaders auto. Al snel merkten we dat een draagbaar instrument noodzakelijk was en met veel enthousiasme kochten we een portable Welson-orgel. Deze stap gaf ons enorm veel vrijheid en flexibiliteit. De optredens werden levendiger en ons repertoire breder.
De energie die we voelden tijdens het samen muziek maken, was onbeschrijfelijk. ‘De Zonnestraal’ leerde me dat ware passie niet alleen draait om succes of erkenning, maar juist om het gelukkig maken en raken van mensen. Elke noot was doordrenkt met liefde, vreugde en harmonie. Het feit dat we dit konden doen voor de mensen die het hard nodig hadden, maakte het extra waardevol. Het liet me inzien waar het in de muziek écht om gaat: harten raken en mensen verbinden.
Muzikale vriendschappen en bruiloften
Na ‘De Zonnestraal’ vond ik een geweldige ‘partner in crime’ in drummer Robin. We speelden instrumentale nummers en begonnen later ook met zingen. Het zorgde voor een perfecte harmonie die onze muziek naar nieuwe hoogten bracht. Later sloot ik me aan bij het Candlelight-trio uit Goor en we brachten vervolgens prachtige melodieën ten gehore op talloze bruiloften, waar we mochten bijdragen aan de viering van liefde en samenzijn.
Later kwam drummer Wim Musters op mijn pad. Met hem vormde ik een hecht duo dat specifiek op dag-bruiloften speelde om de sfeer te verhogen en gasten te laten genieten van het moment.
Het was een fantastische tijd van groei, ontdekking en het delen van pure vreugde. Het blijft bijzonder hoe diepe melodieën mensen kunnen raken en geluk brengen op de belangrijkste momenten in hun leven. Elke bruiloft bracht unieke ervaringen en mooie, nieuwe vriendschappen voort.
Met de steun van Robin en later Wim leerde ik de echte waarde van samenwerking en het streven naar muzikale perfectie. We waren niet alleen medemuzikanten, maar ook goede vrienden en een enorme bron van inspiratie voor elkaar. Dankzij deze samenwerkingen is mijn passie voor muziek altijd blijven groeien.
Dansorkest de Metalino’s
Periode 1981 – 1992
In 1981 kreeg ik een speciale uitnodiging om lid te worden van het dans- en showorkest “De Metalino’s” uit Zwolle. Gedurende ruim elf fantastische jaren als lid van deze geweldige band heb ik ontzettend veel bijzondere momenten beleefd. De tijd bij De Metalino’s was cruciaal voor mijn muzikale reis; het legde de absolute basis voor mijn latere solocarrière. De band bracht me inspiratie en groei, en tijdens onze optredens deelden we niet alleen geweldige muziek, maar ook een energie die het publiek echt raakte.
In die periode heb ik geleerd wat teamwork betekent en hoe je samen de muziek naar een hoger niveau tilt. We waren meer dan alleen collega’s; we vormden een hechte familie die elkaar steunde, inspireerde en genoot van elke noot die we samen speelden. Elk optreden hielp me om te groeien in zelfvertrouwen en muzikaliteit. Ook leerde ik daar het belang van interactie met de zaal; De Metalino’s lieten me zien dat muziek maken vooral draait om het creëren van onvergetelijke ervaringen voor het publiek.
Na meer dan elf prachtige jaren voelde ik dat het tijd was om mijn horizon te verbreden en solo verder te gaan. Ik maakte van mijn hobby mijn beroep. Dankzij de ervaring en het zelfvertrouwen dat ik als toetsenist bij De Metalino’s had opgedaan, durfde ik het avontuur als eenmansorkest aan. Ik kon vanaf dat moment met overtuiging mijn eigen stijl vormgeven en het publiek laten genieten van mijn eigen, unieke geluid en shows.
Ik ben ontzettend dankbaar voor mijn tijd bij De Metalino’s. Ze hebben me waardevolle lessen geleerd, schitterende herinneringen bezorgd en me gevormd tot de artiest die ik ben geworden. Hoewel ik daarna solo mijn weg heb vervolgd, heb ik de waarden van passie, toewijding en teamwork altijd met me meegedragen. Ik zal dan ook altijd met een grote glimlach terugdenken aan deze periode, wetende welke onschatbare rol de band heeft gespeeld in mijn muzikale leven.
Hans Blancke
Periode 1992 – 2012
Het groeiende succes van mijn eenmansorkest bracht De Metalino’s helaas in gevaar, waardoor ik voor een lastige keuze kwam te staan. In 1992 nam ik met vastberadenheid de moeilijke beslissing om de band te verlaten en me volledig te richten op mijn carrière als zelfstandig, professioneel muzikant en entertainer.
Hoewel het afscheid van De Metalino’s zeker geen makkelijke stap was, voelde ik dat het tijd was om mijn eigen artistieke pad te volgen. Het succes van mijn eenmansorkest gaf me de ultieme ruimte om mijn creatieve visie te uiten en nieuwe manieren te verkennen om het publiek te vermaken. Al snel merkte ik dat muziek alleen voor mij niet voldoende was; ik wilde mijn creativiteit breder uiten en begon vermakelijke acts op te voeren. Wat begon als een simpel idee, evolueerde al snel tot extravagante kostuumshows.
Hans Blancke Entertainment & Acts
Met de ‘Mexicaanse show’ bracht ik de levendige cultuur en muziek van Mexico, Texas en het Caribisch gebied naar de zaal. Ik dompelde het publiek op een interactieve manier onder in een feestelijke sfeer vol vrolijkheid en energie. Daarnaast bracht de line-dance show het dansplezier naar nieuwe hoogten. Ik moedigde iedereen aan om mee te doen en in een mum van tijd had ik vaak de hele zaal aan het line-dancen. Ook de imitaties van diverse artiesten en acts zoals ‘Ma Flodder op de Titanic’ waren komische hoogtepunten. Ik zette mijn talent voor satirische imitatie in om het publiek een hilarische ervaring te bezorgen.
Het bedenken van al deze shows en personages stimuleerde mijn creativiteit enorm en bracht me destijds ook veel vreugde in mijn werk als straatartiest. Ik heb altijd geloofd in entertainment dat mensen laat lachen, plezier brengt en hen even laat ontsnappen aan de alledaagse sleur. Met mijn gevarieerde acts streefde ik er altijd naar om iedereen een glimlach op het gezicht te toveren en te laten genieten van een unieke en onvergetelijke ervaring.
Hammond B300
Periode 2012 – 2018
Vanaf januari 2012 besloot ik professioneel een stap terug te zetten. Ik keerde terug naar de absolute kern van mijn muzikale passie met een authentiek Hammond-orgel. Deze terugkeer naar de basis heeft mijn liefde voor muziek destijds nieuw leven ingeblazen en schonk me een diepe voldoening.
Het bespelen van het authentieke Hammond-orgel was een unieke ervaring. De warme en zo kenmerkende klanken die uit dit prachtige instrument voortkwamen, brachten een heel speciale sfeer en emotie in mijn muziek. Het voelde destijds alsof ik terug in de tijd ging naar de gloriejaren van de muziekgeschiedenis, de periode waarin het Hammond-orgel zo’n ontzettend belangrijke rol speelde.
Door deze bewuste stap kreeg ik de kans om mijn creativiteit op een andere manier te verkennen en nieuwe muzikale wegen te bewandelen. Het authentieke geluid van de Hammond inspireerde me om nieuwe genres en stijlen te ontdekken en deze in mijn optredens te integreren. Het hielp me bovendien om de meest essentiële elementen van muziek weer ten volle te waarderen: pure melodie, ritme en echte emotie.
“Ik ben dankbaar voor de kans om weer ‘Back to basic’ te zijn gegaan met mijn authentieke Hammond-orgel. Het heeft me geholpen om mezelf opnieuw uit te vinden als muzikant en mijn liefde voor muziek op een dieper niveau te herontdekken”.
laatste optreden
Periode 2018 – 2020
In mei 2018 heb ik definitief afscheid genomen van mijn solocarrière als eenmansorkest. Ondanks dat ik het podium heb verlaten, blijven de 48 prachtige jaren vol muzikale herinneringen voor altijd voortleven. Deze reis zat vol met onvergetelijke muzikale avonturen en bijzondere momenten.
Als eenmansorkest kon ik mijn creativiteit destijds volledig uiten door verschillende instrumenten te bespelen, melodieën te creëren en mijn eigen unieke stijl te ontwikkelen. Door de vele jaren van optredens kreeg ik de kans om ontelbaar veel mensen te ontmoeten en hen te verbinden met mijn muziek. Het was altijd hartverwarmend om te zien hoe de muziek anderen raakte en hen momenten van pure vreugde bezorgde. Toch was het in 2018 tijd om een nieuw hoofdstuk te beginnen en andere aspecten van het leven te verkennen.
Ik waardeer de prachtige herinneringen die ik heb opgebouwd met de verschillende bands en tijdens mijn periode als eenmansorkest enorm. Elke noot, elk applaus en elke lach zal altijd in mijn hart blijven resoneren. Hoewel ik het artiestenleven vaarwel heb gezegd, is mijn liefde voor muziek nooit verdwenen. De ervaringen en lessen die ik heb opgedaan, blijven me nog elke dag inspireren op mijn verdere levenspad.
Ik wil dan ook mijn oprechte dank uitspreken aan iedereen die mij gedurende deze prachtige muzikale reis heeft gesteund. Jullie aanmoediging en enthousiasme hebben me geïnspireerd en me altijd de kracht gegeven om door te gaan, ook in uitdagende tijden. Hoewel mijn solocarrière is geëindigd, kijk ik met een grote glimlach terug op al die mooie jaren. De muziek zal altijd een deel van mij blijven en ik ben ontzettend dankbaar voor de kans die ik heb gehad om mijn passie met jullie te delen. Laten we samen blijven genieten van al die prachtige herinneringen die voortleven!
Van 2020 tot heden
Het was een enorme teleurstelling toen de langverwachte try-out, waar ik maandenlang keihard naartoe had gewerkt, slechts twee dagen van tevoren – op 26 maart 2020 – werd geannuleerd vanwege de allereerste corona lockdown. Alle plannen moesten helaas in de ijskast en zijn daarna nooit meer gerealiseerd. Het blijft spijtig om te bedenken wat had kunnen zijn, maar sommige dingen liggen nu eenmaal volledig buiten je eigen controle.
Ondanks het mislopen van die try-out kruipt het bloed waar het niet gaan kan. De liefde voor muziek blijft kriebelen, en daarom treed ik nog steeds af en toe met heel veel plezier op bij verzorgings- en verpleeghuizen. Net als vroeger met ons bandje ‘De Zonnestraal’, is het prachtig om telkens weer die unieke energie en diepe verbondenheid met het publiek te voelen. Deze intieme optredens, met de liedjes van toen, geven me ontzettend veel dankbaarheid en motiveren me om de muziek te blijven delen!
